તરીકે પણ ઓળખાય છે: monthly budget, personal budget, household budget
બજેટ એ ખર્ચ પરનું બંધન નથી, પણ પહેલેથી લેવાયેલો નિર્ણય છે. મહિનાના અંતે પૈસા ક્યાં ગયા તે વિચારવાને બદલે, ભાડું, કરિયાણું, મુસાફરી, બચત અને બાકી બધા પર કેટલું જશે તે તમે જ પહેલેથી નક્કી કરો છો. જે રકમને કામ સોંપાયું ન હોય તે જ સામાન્ય રીતે ગાયબ થઈ જાય છે.
ચાલતાં મોટાભાગનાં બજેટ CTC થી નહીં, હાથમાં આવતા પગારથી શરૂ થાય છે — એટલે કે ટેક્સ અને પ્રોવિડન્ટ ફંડ પછી ખરેખર ખાતામાં જમા થતી રકમ. તેમાંથી પહેલાં નિશ્ચિત જવાબદારીઓ બાદ કરો (ભાડું, EMI, વીમો, શાળાની ફી), પછી બદલાતા ખર્ચ (કરિયાણું, ઈંધણ, બહાર જમવું), અને બચતને મહિનાના અંતે વધતી રકમ ગણવાને બદલે તમે તમને જ ચૂકવતું બિલ ગણો.
લોકપ્રિય માળખાં એટલા માટે છે કે તે કોરા કાગળની સમસ્યા દૂર કરે છે. 50/30/20 નિયમ હાથમાં આવતા પગારને 50% જરૂરિયાતો, 30% ઇચ્છાઓ અને 20% બચત તથા દેવું ચૂકવણીમાં વહેંચે છે. ઝીરો-બેઝ્ડ બજેટિંગ આવક શૂન્ય થાય ત્યાં સુધી દરેક રૂપિયાને કામ આપે છે. એન્વલપ બજેટિંગ દરેક વર્ગ પર નિશ્ચિત મર્યાદા મૂકે છે. ત્રણેય કામ કરે છે; જે તમે ખરેખર નિભાવો છો તે જ શ્રેષ્ઠ કામ કરે છે.
બજેટ વાસ્તવિકતા સાથે મેળ ખાય તો જ ઉપયોગી. એક-બે મહિના સાચો ખર્ચ નોંધો, યોજના સાથે સરખાવો, અને જાતને દોષ આપવાને બદલે યોજના બદલો. ટકતાં બજેટ નિયમિત સુધારાતાં હોય છે — એક જ વાર સંપૂર્ણ લખાયેલાં નહીં.