ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା: snowball method, smallest balance first
ସ୍ନୋବଲ୍ ପଦ୍ଧତିରେ ଆପଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଋଣରେ ସର୍ବନିମ୍ନ କିସ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ତାପରେ ବଳକା ସମସ୍ତ ଟଙ୍କା ସୁଧ ହାରକୁ ନ ଦେଖି ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ବକେୟାରେ ଲଗାନ୍ତି। ସେହି ଋଣ ଶେଷ ହେଲେ ତାହାର ସର୍ବନିମ୍ନ କିସ୍ତି ସାଧାରଣ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ଫେରେ ନାହିଁ — ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଛୋଟ ବକେୟା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ରାଶିରେ ମିଶେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଋଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ସହିତ ସେହି ରାଶି ବଢ଼େ।
ଏହାର କାରଣ ଗାଣିତିକ ନୁହେଁ, ଆଚରଣଗତ। କୌଣସି ଋଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ କରିବା ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜିତ ଦିଏ, ଏବଂ ଆପଣ ସମ୍ଭାଳୁଥିବା ଅଲଗା ଅଲଗା ଋଣର ସଂଖ୍ୟା ଶୀଘ୍ର କମେ। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପରିଶୋଧ ଯୋଜନା ଅଧାରେ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଗତି ହିଁ ପ୍ରାୟତଃ ଜାରି ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ସେହି ଗତିର ମୂଲ୍ୟ ହେଉଛି ସୁଧ। ଏହି ରଣନୀତି ହାରକୁ ଅଣଦେଖା କରୁଥିବାରୁ, ଅଧିକ ହାରର କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ 36% କିମ୍ବା ତା'ଠାରୁ ଅଧିକରେ ବଢ଼ୁଥାଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ବଳକା ଟଙ୍କା ଏକ ଛୋଟ, ଶସ୍ତା ଋଣ ଶେଷ କରୁଥାଏ। ଅନେକ ବର୍ଷର ପରିଶୋଧରେ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଆଭାଲାଞ୍ଚ ପଦ୍ଧତିଠାରୁ ମହଙ୍ଗା ପଡ଼େ।
ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ମହଙ୍ଗା ଋଣ ହିଁ ଯେତେବେଳେ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ମଧ୍ୟ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସ୍ନୋବଲ୍ ଓ ଆଭାଲାଞ୍ଚ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି — ସେହି ଋଣ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ହେଲେ ଏହା ସାଧାରଣ ସ୍ଥିତି। ଉଭୟ ରଣନୀତି ସମାନ କ୍ରମ ଦେଲେ ପସନ୍ଦ ଅପ୍ରାସଙ୍ଗିକ, ଆପଣ କେବଳ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।