म्हणून देखील ओळखले जाते: take-home salary, net salary, monthly credit
इन-हँड पगार म्हणजे वजाबाकीची साखळी संपल्यावर उरणारे. CTC पासून सुरुवात करा, नियोक्त्याचे भविष्य निर्वाह निधी योगदान आणि ग्रॅच्युइटी तरतूद वजा करून ग्रॉस पगारापर्यंत या. ग्रॉसमधून तुमचे स्वतःचे PF योगदान, स्रोतावर कापलेला आयकर, आणि तुमचे राज्य आकारत असल्यास व्यावसायिक कर वजा करा. जे उरते तीच मासिक जमा.
सारखा CTC असलेले दोघे लक्षणीय वेगळी रक्कम घरी नेऊ शकतात. जास्त मूळ वेतन घटक असलेली रचना दोन्ही बाजूंनी मोठे PF योगदान घडवते, ज्यामुळे मासिक रोख कमी होते पण निवृत्ती बचत वाढते. भत्ताप्रधान रचना याच्या उलट करते. दोन्हीपैकी काहीही निश्चितपणे चांगले नाही — एक तरलतेच्या बाजूने, दुसरी दीर्घकालीन निधीच्या.
तुमची कर रिजीम निवडही आकडा हलवते. रिजीम स्लॅब दरांत आणि कोणत्या वजावटी व सवलती उपलब्ध आहेत यात वेगळे आहेत, त्यामुळे तोच ग्रॉस पगार तुम्ही काय निवडता आणि खरोखर कोणत्या वजावटी घेऊ शकता यावर वेगळी मासिक जमा देऊ शकतो.
बजेट, EMI ठरवणे आणि तुम्ही काय परवडू शकता हे ठरवण्यासाठी इन-हँड पगार हाच एकमेव महत्त्वाचा आकडा आहे. सावकार कर्ज पात्रता याच्यावरच ठरवतात, घरमालक भाडे याच्यावरच ठरवतात, आणि प्रत्येक वास्तववादी मासिक योजना इथूनच सुरू होते.